Architektura

Proces podzielony na etapy, witryna o trzech warstwach, protokół o szerokim zasięgu

TITI prowadzi pojedynczy prompt przez uporządkowany proces i generuje produkt, którego struktura wynika z samego projektu, a nie jest nakładana po fakcie.

Zapytaj o architekturę

Etapy
Trzy warstwy
Maszyna audytowa
HAYAT

Proces jako uporządkowany przebieg pracy

TITI funkcjonuje jako sekwencja etapów, z których każdy przetwarza wyniki poprzedniego: Prompt, Badanie, Architektura, Projektowanie, Budowa, Testowanie, Wdrożenie. Kolejność ma tu kluczowe znaczenie. Badanie poprzedza architekturę, ponieważ przed wyborem struktury należy zrozumieć domenę; architektura poprzedza projektowanie, ponieważ kształt produktu definiuje jego zewnętrzną formę; testowanie poprzedza wdrożenie, ponieważ nie wdraża się niczego, co nie zostało sprawdzone.

Platforma przedkłada wnioskowanie nad dopytywanie. Na podstawie jednego promptu bada domenę i decyduje o architekturze, zamiast wymagać jej określenia od operatora. Cel w postaci zera pytań na projekt to nie hasło, lecz wymóg projektowy, który przesuwa pracę na wcześniejszy etap Badania, gdzie kwestie te można rozstrzygnąć na podstawie dowodów, a nie pytań.

Jest to opis przebiegu pracy, a nie spis wewnętrznych mechanizmów. Powyższe etapy stanowią faktyczną umowę między kolejnymi krokami; nie deklarujemy istnienia ukrytych kolejek, mechanizmów przekazywania zadań ani logiki powtórzeń wykraczających poza ten uporządkowany ruch.

Anatomia trzech warstw

Każda witryna generowana przez TITI ma tę samą trójwarstwową anatomię. Warstwa marketingowa skierowana jest do ludzi odwiedzających stronę. Warstwa naukowa zawiera opisy metod, zasad i szczegółowe analizy — takie jak ta strona. Warstwa agenta jest maszynowo czytelna: to pliki przygotowane z myślą o odczycie przez inne oprogramowanie, a nie przez człowieka.

Warstwy te nie są zabiegami stylistycznymi aplikowanymi na samym końcu; stanowią strukturę, którą definiuje etap Architektury i którą wypełniają kolejne fazy. Odwiedzający i program odczytujący tę samą witrynę są obsługiwani przez różne warstwy tego samego zasobu, z których każda została dopasowana do swojego odbiorcy.

Rozdzielenie to ma znaczenie, ponieważ te trzy grupy odbiorców mają zupełnie inne potrzeby. Rozwiązanie to pozwala na modyfikację warstwy marketingowej bez naruszania interfejsu maszynowego, a warstwie naukowej umożliwia wyjaśnianie mechanizmów bez konieczności dostosowywania przekazu pod kątem pozostałych odbiorców.

Warstwa agenta i dziedziczenie HAYAT

Warstwa agenta udostępnia pliki maszynowe. Plik /agent.json opisuje witrynę i wskazuje kontakt, którym jest wbudowany czat. Plik /sot-map.json dostarcza uporządkowaną mapę witryny oraz jej źródło prawdy. Plik /.well-known/hayat-manifest.json jest publikowany w standardowej lokalizacji (well-known path), w której inne oprogramowanie spodziewa się go znaleźć.

HAYAT to ogólnowitrynowy protokół, który te pliki implementują. Każda strona zbudowana przez silnik dziedziczy go, co oznacza, że program napotykający dowolną witrynę stworzoną przez TITI może polegać na tych samych plikach w tych samych miejscach i o tym samym znaczeniu. Dziedziczenie to sprawia, że konwencja jednej witryny staje się standardem, na którym inne systemy mogą polegać w wielu różnych serwisach.

Protokół ten określa wspólny schemat, a nie obietnicę dotyczącą zawartości. Pliki są publikowane i dostępne do wglądu dla czytników; struktura pozostaje spójna, ponieważ każda witryna przekazuje ten sam protokół dalej.

Maszyna audytowa

Przed wdrożeniem kompilacja przechodzi przez maszynę audytową, która łączy dwa rodzaje oceny. Pierwszy to deterministyczne, sprawdzane maszynowo kryteria: poprawność kodu i struktury, weryfikacja, czy do treści nie wkradły się zmyślone dane liczbowe, oraz poprawność renderowania w różnych językach — w tym w pismach od prawej do lewej oraz układach CJK.

Drugi to międzyrodzinny sędzia estetyczny (cross-family taste judge), oceniający walory, których deterministyczne kryteria nie są w stanie wychwycić. Obie te metody się uzupełniają: kryteria techniczne wychwytują błędy mechaniczne, a sędzia ocenia to, co jest po prostu słabej jakości.

Zasada, która je łączy, jest prosta i rygorystyczna. Kompilacja, która nie spełni dowolnego kryterium lub progu jakościowego, zostaje odrzucona. Nie ma tu mowy o częściowym zaliczeniu — audyt stanowi warunek konieczny do wdrożenia, a nie jedynie dołączoną do niego ocenę.

Pętla samodoskonalenia i to, czym nie jest

TITI buduje TITI: silnik pomaga w przebudowie i ulepszaniu samego siebie. Jednak pętla ta podlega nadzorowi człowieka. Człowiek weryfikuje i zatwierdza każdy krok. Rekurencja jest faktem, autonomia — nie. Silnik proponuje i asystuje, decyzję podejmuje człowiek.

Jasno określamy ograniczenia. Pełna, bezobsługowa autonomia oparta na jednym promptcie to kierunek rozwoju, a nie gotowa funkcja. Zaplecze czatu oparte o wbudowaną inteligencję nie zostało jeszcze podłączone; czat, który widzisz, to na ten moment jedynie interfejs – widoczna warstwa, zanim stojąca za nią inteligencja zostanie wpięta. Warunki ekonomiczne — koszt subskrypcji i tokenów — są celowo nieustalone.

Wskazanie tych ograniczeń jest integralną częścią architektury, a nie luźną uwagą na jej marginesie. Systemowi, który wyraźnie oddziela swoje obecne działania od planów, można zaufać w tym pierwszym obszarze, ponieważ otwarcie mówi o tym drugim.

Wbudowany czat

Zapytaj bezpośrednio o architekturę

Cześć — jestem titi. Powiedz, co chcesz stworzyć; wystarczy kilka słów.

Zamienię to w prawdziwą, przetestowaną, wdrożoną stronę.

Interfejs – zaplecze niepodłączone